Agim Bajko lindi më 10 shkurt 1956 në Tiranë, Shqipëri. Pas përfundimit të studimeve në Institutin e Lartë të Arteve, ai nisi karrierën e tij artistike në vitin 1979 në Estradën e Tiranës, ku shpejt u bë një nga aktorët më të spikatur të humorit shqiptar. Aftësia e tij për të mishëruar personazhe të ndryshëm dhe për të sjellë me mjeshtëri satirën dhe ironinë në skenë, e bëri të njohur dhe të dashur për publikun e gjerë.
Në skenën teatrore, Bajko ka interpretuar në dhjetëra pjesë humoristike dhe dramatike. Ndër rolet më të spikatura përmenden Don Kishoti në një adaptim të romanit të famshëm të Servantesit, dhëndri i dytë në komedinë “Tri dhëndurët” dhe profesori i filozofisë në veprën “Borgjezi fisnik”. Në të gjitha këto role, ai ka sjellë një frymë të re aktoriale, me një qasje të natyrshme dhe të rafinuar ndaj personazheve që interpretonte.
Përveç teatrit, ai ka pasur një prani të vazhdueshme edhe në kinematografi, ku ka interpretuar në filma si “Dy herë mat” dhe “Edhe kështu, edhe ashtu”. Megjithëse rolet në film nuk ishin të shumta, ai arriti të lërë gjurmë edhe në këtë fushë, për shkak të stilit të tij të veçantë dhe prezencës së fuqishme skenike.
Një pjesë shumë e rëndësishme e kontributit të tij artistik lidhet me humorin televiziv. Për vite me radhë, ai ishte pjesë e shumë skeçeve dhe shfaqjeve humoristike, shpesh në bashkëpunim me aktorë të tjerë të njohur si Agron Llakaj. Disa nga krijimet më të njohura komike ku ka marrë pjesë janë: “Martesa e Hasanit”, “E ëma e Zeqos”, “Greku në Himarë”, “Rradha e vizave”, “Në shtrat me OSBE”, “Don Kishoti në Tiranë”, “Ali Pashë Tepelena”, “Gjergj Elez Alia”, “Ushtria pastron”, “Moisiu dhe Papa”, “Pastrimi i figurave”, “Inaugurimi i Missit”, “S’ka vend për varre”, “Koridori i 8”, “Kuvendi i II i Lezhës”, “Greku në Koçinare” dhe “Çmimi i shekullit”. Këto produksione sollën një pasqyrim satirik të realitetit shqiptar dhe u mirëpritën gjerësisht nga publiku.
Në vitin 2006, ai u bë drejtuesi dhe producenti i një emisioni të përjavshëm satirik, “By-pass Show”, i cili u transmetua në një nga kanalet më të ndjekura televizive në vend. Ky emision pati një sukses të menjëhershëm, duke u kthyer në një nga programet më të dashura të humorit për një periudhë të gjatë kohore. Përmes tij, ai u bë jo vetëm një aktor, por edhe një krijues i humorit që trajtonte me zgjuarsi temat më të ndjeshme sociale e politike.
Për kontributin e tij të shquar në artin dhe kulturën shqiptare, në vitin 2009 u shpall “Personazhi i Vitit” në një vlerësim të gjerë mediatik. Ndërsa në vitin 2012, iu dha titulli i lartë “Mjeshtër i Madh” nga Presidenti i Republikës, një vlerësim që konfirmon rolin dhe ndikimin e tij në jetën kulturore të vendit.
Në shkurt të vitit 2020, ai mori drejtimin e Qendrës Kombëtare të Kulturës për Fëmijë dhe Teatrit të Kukullave, duke u emëruar në këtë detyrë me propozimin e Ministrisë së Kulturës. Kjo pozitë përbënte një hap të ri dhe të rëndësishëm në karrierën e tij, duke i dhënë mundësi të ndikojë në zhvillimin e kulturës për fëmijë dhe në ruajtjen e vlerave të teatrit edukativ.
Përveç angazhimeve profesionale, ai ka treguar gjithmonë një ndjeshmëri të lartë ndaj çështjeve që prekin komunitetin artistik. Në vitin 2020, ishte ndër firmëtarët e një peticioni që kërkonte ndërtimin e një Teatri të Ri Kombëtar, duke u pozicionuar qartë kundër ndërhyrjeve politike në art dhe duke theksuar rëndësinë e një institucioni kulturor modern dhe funksional.
Megjithëse figura e tij është e njohur për publikun, ai ka zgjedhur një profil të ulët në jetën personale. Nuk është aktiv në rrjetet sociale dhe rrallë shfaqet në evente publike. Ai ka preferuar që identiteti i tij si artist të formohet përmes punës dhe krijimtarisë, dhe jo përmes ekspozimit mediatik.
Kontributi i tij në skenën shqiptare, në humorin televiziv dhe në edukimin kulturor të brezave të rinj e vendos atë mes emrave më të rëndësishëm të artit skenik shqiptar. Ai mbetet një simbol i përkushtimit, kreativitetit dhe dashurisë për skenën dhe publikun.