Agim Krajka lindi më 3 maj 1937 në qytetin e Kavajës, megjithëse rrënjët e familjes së tij janë nga Dibra. Që në fëmijëri, ai u rrit në një mjedis ku muzika ishte pjesë e pandashme e jetës së përditshme. I ati ishte instrumentist autodidakt, që luante mandolinë, violinë dhe fizarmonikë, duke e bërë muzikën një pjesë të natyrshme të jetës së tij. Në moshë të hershme nisi të interesohej për fizarmonikën, instrument që më vonë do të shërbente si shoqëruesi i tij i pandarë dhe simboli i karrierës artistike.
Hapat e parë në muzikë i hodhi në Tiranë, në Shtëpinë e Pionierit, ku zhvilloi mësimet e para me fizarmonikë. Talenti i tij u duk menjëherë dhe ai filloi të përfshihej në aktivitete artistike të ndryshme. Pas përfundimit të shkollës së mesme, vendosi të vazhdojë studimet në mënyrë akademike, duke u pranuar në Institutin e Lartë të Arteve në Tiranë. Atje studioi teori dhe kompozicion nën drejtimin e kompozitorit të njohur Çesk Zadeja, nga i cili mori një formim të plotë profesional, i përfunduar në vitin 1968.
Në fillim të viteve ’60 nisi punën e tij profesionale në Ansamblin e Ushtrisë, ku kaloi dy vite të vlefshme për zhvillimin e aftësive artistike. Pas kësaj periudhe kaloi në Radio Tirana, ku drejtoi një grup instrumental të vogël. Në vitin 1964 iu bashkua Ansamblit të Këngëve dhe Valleve Popullore, fillimisht si fizarmonikist, e më pas si kompozitor dhe dirigjent. Kjo periudhë shënoi zhvillimin dhe konsolidimin e tij si krijues me një portofol të pasur muzikor.
Repertori i tij përfshin një gamë të gjerë krijimesh, duke përfshirë këngë të muzikës së lehtë, pjesë instrumentale për fizarmonikë dhe muzikë filmi. Ai kompozoi me qindra këngë, shumë prej të cilave u bënë të njohura në Shqipëri dhe u interpretuan nga artistë të mëdhenj të skenës. Kënga e tij e parë që tërhoqi vëmendjen e publikut ishte “Lemza”, kënduar nga Vaçe Zela në Festivalin e Parë të Këngës në Radio, më 1961. Suksesi i tij u konsolidua edhe me krijime të tjera si “Gjyshja” dhe “Djaloshi dhe shiu”, që u pritën shumë mirë nga publiku.
Një tjetër dimension i rëndësishëm i veprimtarisë së tij ishte muzika për filma. Ai krijoi kolonat zanore të filmave të njohur shqiptarë si “Zonja nga qyteti”, “Njësiti gueril”, “Një shoqe nga fshati” dhe “Çifti i lumtur”. Kompozimet e tij për filma ishin të veçanta për ndjeshmërinë dhe përputhshmërinë e tyre me rrjedhën dhe atmosferën e filmit, duke i shtuar vlera artistike të pashlyeshme kinematografisë shqiptare.
Për kontributin e jashtëzakonshëm në muzikë, ai u nderua me titullin “Artist i Popullit”, një nga dekoratat më të larta në vend. Përveç kësaj, gjatë karrierës së tij mori pjesë në shumë festivale, ku u shpërblye me mbi 15 çmime të dyta, disa çmime të treta dhe një çmim të parë në Festivalin e Këngës në vitin 1987, me këngën “Nuk e harroj”, të interpretuar nga motrat Libohova.
Ai ishte gjithashtu një pedagog i përkushtuar dhe ndikues, duke dhënë njohuritë dhe përvojën e tij te brezat e rinj të artistëve. Kontributi i tij në edukimin e brezave të ardhshëm e bën atë një figurë të respektuar jo vetëm si kompozitor dhe instrumentist, por edhe si mësues dhe mentor.
Agim Krajka ndërroi jetë më 1 mars 2021, duke lënë pas një trashëgimi të pasur muzikore që vazhdon të frymëzojë artistët e rinj dhe publikun shqiptar. Stilistikisht, ai ishte një nga artistët që arriti të ndërthurë traditën popullore me elementë të muzikës moderne, duke e bërë fizarmonikën instrument të njohur dhe të dashur në skenën shqiptare. Trashëgimia e tij mbetet një pikë referimi për muzikën shqiptare dhe një shembull i qëndrueshmërisë dhe pasionit në art.