Ermira Babaliu ka lindur më 5 shkurt 1975 në qytetin e Korçës, por u rrit dhe u edukua në Pogradec, ku edhe përfundoi shkollën e mesme. Që në fëmijëri u dallua për zërin e profesionit, pjesëmarrjen në grupet artistike të shkollës dhe aktivitetin e vazhdueshëm pranë Shtëpisë së Kulturës. Ky fillim i hershëm nxori në pah talentin e saj të natyrshëm dhe pasionin për këngën, duke e bërë krijimin e repertorit të saj të duhur në vijimësi.
Gjatë viteve të shkollës së mesme, ajo mori pjesë në shumë raste në Estradën e qytetit dhe në variete të ndryshme teatrore, ku interpretoi këngë të ndryshme folklorike dhe moderne. Një moment i rëndësishëm ishte pjesëmarrja në Festivalin e Parë të Këngës në Pogradec, ku u nderua me Çmimin e Parë për këngën “Erdh’ pranvera”. Ky çmim i dha besim për të ndjekur muzikën si profesion, duke e mbajtur lidhur me audiencën lokale dhe me më gjerë.
Pas përfundimit të shkollës në Pogradec, ajo vijoi studimet në Universitetin e Tiranës, në degën Filozofi. Gjatë studimeve, Ermira Babaliu vazhdoi të jetë aktive në skenat universitare dhe ato të kryeqytetit. Me zërin e saj melodioz dhe ndjeshmërinë interpretative, ajo mori çmime të ndryshme në edicione të RTSH-ve si Festivalet e 25-ta dhe 26-ta, me këngët “Një jetë nga jeta ime” dhe “Mbrëmja që mban dashurinë time”. Për më tepër, ajo u vlerësua si këngëtarja më e mirë në 1994 me këngën “Emri më i bukur” dhe mori çmime të tjera për krijimet e saj me titull “E njëjta ëndërr” në kompeticione të tjera interpretuese.
Në fillim të viteve 2000, aktiviteti i saj u konsolidua përmes serenatave korçare, ku ajo u shfaq shpesh live dhe u përfshi në realizimin e shumë video-regjistrimeve të këtyre evenimenteve. Ky lloj performancash e bëri artisten edhe më të dashur nga publiku, pasi krijoi një lidhje emocionale përmes interpretimeve të këngëve të dashurisë dhe motivit nostalgjik. Gjatë kësaj periudhe ajo krijoi edhe albumin “Kur ti më mungon”, në të cilin përfshihen këngë që dolën si projekte të rëndësishme në karrierën e saj.
Më pas erdhi një ndërprerje e shkurtër në aktivitetin publik, gjatë së cilës ajo u zhvendos në Detroit, SHBA. Megjithatë, ajo nuk e kish harruar asnjëherë publikun shqiptar. Pas një periudhe prej rreth 12 vjetësh në emigracion, ajo rikthehet në skenën shqiptare me këngën “Duke të pritur”, e cila u lançua në fund të vitit 2018. Kjo këngë u prit mirë në media dhe në publik, duke shënuar fillimin e një kontinuiteti të ri në krijimtarinë artistike.
Në vitet e fundit ajo ka qenë aktive edhe në rrjetet sociale dhe ka koncertuar në diasporë, kryesisht për komunitetet shqiptare në SHBA dhe Kanada. Përmes këngëve si “Letër malli”, “Pranë detit të kaltër” dhe “Harroje dashurinë”, ajo ka ruajtur stilin melodioz dhe interpretimin intim, duke gjetur mënyra të përshtatshme për të ndarë emocionet e reciproke përmes muzikës. Performancat e saj live karakterizohen nga një atmosferë përzemërie dhe ndjeshmërie, gjë që e ka bërë një performuese të kërkuar.
Ajo ka pasuruar repertorin me albumin “Serenata Korçare”, që përmban këngë uluhe dhe të stilit liriko-folklorik, duke dëshmuar edhe një herë të vetën lidhjen me rrënjët e pasura kulturore të vendit të saj. Ky projekt, si shumë të tjerë, përbën një urë midis traditës dhe interpretimit modern, ku zëri i saj shërben si instrument i ngjashëm me një këngë teknikisht të sofistikuar dhe shpirtërisht të ngrohtë.
Ermira Babaliu ka ditur gjithashtu të mbajë një ekuilibër midis jetës profesionale dhe private. Me fortësi ruajti profilin e jetës familjare larg zhurmës publike. Ajo është konsideruar si simbol i mirëfilltë i respektit, dëgjueshmërisë dhe përkushtimit artistik, duke mos u përfshirë në skandale dhe duke preferuar që vlerësimi të vijë përmes punës së saj.
Me një karrierë që përfshin pjesëmarrje në festivale, albume, serenata, rikthime të suksesshme dhe aktivitet mes diasporës, Ermira Babaliu ka ndërtuar një rrugëtim artistik të plotë. Ajo përfaqëson një zë që ka ndërthurur traditën me melodi e mesazhe që prekin direkt zemrat e njerëzve. Duke nisur si një vajzë prej Pogradeci, ajo u shndërrua në një interpretuese që ka lënë gjurmë në skenën shqiptare dhe në komunitetet jashtë vendit. Zëri i saj, ndjeshmëria dhe konsistenca artistike e kanë bërë një nga figurat më të respektuara në muzikën melodioze shqiptare.