Eva Alikaj ka lindur më 25 prill 1961 në Tiranë, në një familje me tradita të kultivuara qytetarie dhe dashuri për artin. Që në moshë të hershme tregoi prirje të qarta për skenën dhe interpretimin, çka e çoi drejt ndjekjes së studimeve në Akademinë e Arteve në Tiranë, ku u diplomua në fillim të viteve ’80. Ajo hyri fuqishëm në jetën artistike shqiptare duke spikatur për ndjeshmërinë emocionale dhe fuqinë që përcillte në interpretim.
Karriera e saj u shënua me sukses që në hapat e parë. Në vitin 1982 u nderua me çmimin “Aktorja më e mirë” në Festivalin e Filmit për rolin e Verës në filmin “Njeriu i mirë”, çka e vendosi menjëherë në vëmendjen e publikut dhe kritikës. Ky rol solli një personazh kompleks, të ndjeshëm dhe njëkohësisht të vendosur, që do të shërbente si pikënisje për një sërë rolesh të tjera që ajo do të interpretonte me të njëjtin intensitet.
Për shumë vite, ishte pjesë e trupës së Teatrit Kombëtar të Shqipërisë. Roli i saj si Xhulieta në veprën “Romeo dhe Xhulieta” u bë një nga pikat më të larta të karrierës teatrore, duke dëshmuar për thellësinë dhe elegancën e saj artistike. Interpretimi i saj ishte i mbushur me ndjenjë, ritëm të brendshëm dhe përkushtim, duke u bërë referencë për brezat pasardhës të aktorëve.
Në kinematografi, ajo la gjurmë me role të rëndësishme në filma si “Shirat e vjeshtës”, “Hije që mbeten pas”, “Stolat në park”, “Vendimi”, “I paharruari” e të tjerë. Figura që ndërtonte në ekran ishte gjithmonë dinamike: herë e brishtë, herë sfiduese, herë e heshtur, por gjithnjë e fuqishme në emocion. Në çdo paraqitje, solli një lloj përkushtimi që e ndau nga shumë aktorë të tjerë të kohës.
Përveç roleve dramatike, ajo u dallua edhe në komedi, sidomos në rolin e Elsës në shfaqjen “Pallati 176”, që u kthye në një pikë kulmore të humorit teatror shqiptar. Me finesë dhe natyrshmëri, ajo arriti të sjellë humor të pastër pa e zhveshur kurrë personazhin nga ndjenja njerëzore. Ky rol e afroi edhe më shumë me publikun, duke e bërë një figurë të dashur në çdo shtresë të shoqërisë.
Në vitin 1991 ajo vendosi të largohej nga Shqipëria dhe të vendosej në Austri, ku ndërtoi një jetë të re. Atje u martua dhe u bë nënë, ndërsa për një periudhë qëndroi larg skenës shqiptare. Megjithatë, lidhja e saj me artin nuk u ndërpre kurrë. Në Austri u angazhua në projekte të ndryshme kulturore dhe artistike, ndërsa pas disa vitesh filloi të kthehej herë pas here në Shqipëri për të marrë pjesë në produksione të veçanta teatrale apo evenimente kulturore.
Në vitin 2007 u rikthye në Tiranë për një produksion muzikor, ndërsa në 2009 u shfaq në ceremoninë e çmimeve “Kult”, duke dëshmuar se emri i saj vazhdonte të mbante një peshë të veçantë në opinionin publik. Aktiviteti i saj artistik vijoi edhe në dekadën e fundit, ku ajo mori pjesë në një sërë shfaqjesh teatrore brenda dhe jashtë vendit.
Në vitin 2021 interpretoi me sukses rolin e Maria Callas në shfaqjen “Master Class” në teatrin “Andon Zako Çajupi” në Korçë, duke rikujtuar sërish thellësinë që ajo mbart si aktore. Një interpretim i ndërtuar me delikatesë, përkushtim dhe pjekuri artistike, që tregoi se koha nuk kishte zbehur asgjë nga energjia dhe prania e saj skenike.
Eva Alikaj u veçua gjithmonë për mënyrën si trajtonte çdo rol: me përkushtim, integritet dhe respekt për artin. Ajo i qendroi larg komercializmit dhe refuzoi çdo kompromis që mund të cenonte standardin e saj profesional. Figura e saj është identifikuar me teatrin e vërtetë dhe me pasionin e pastër për interpretimin, duke u bërë një simbol i qëndrueshmërisë dhe seriozitetit artistik.