Mëngjesin e 6 qershorit 2025, besimtarët myslimanë në të gjithë vendin u bashkuan në lutje dhe falënderim në një nga ditët më të shenjta të kalendarit islam. Qindra mijëra qytetarë u mblodhën në xhami dhe sheshe të hapura për të kryer ritet tradicionale të festës, duke përcjellë mesazhe paqeje, ndjeshmërie dhe dashurie për njerëzit në nevojë.
Në zemër të kryeqytetit, Bulevardi “Dëshmorët e Kombit” u mbush me besimtarë që u falën së bashku në atmosferë qetësie dhe përkushtimi. Drejtues të komunitetit mysliman theksuan rëndësinë e unitetit familjar, ndihmës reciproke dhe faljes, ndërsa u lutën për mbarësi në çdo shtëpi shqiptare. U theksua gjithashtu domosdoshmëria për të reflektuar mbi sfidat e botës, sidomos mbi vuajtjet e popujve të goditur nga lufta, si populli palestinez.
Në qytetet e tjera të vendit, mijëra njerëz morën pjesë në faljet që u organizuan në ambiente të ndryshme. Në Shkodër, ceremonia u zhvillua në sheshin përpara xhamisë “Ebu Beker”, ku u theksua shqetësimi për largimin masiv të të rinjve nga vendi. Mesazhi i ditës ishte i qartë: ikja nuk është zgjidhje, ndërtimi i së ardhmes kërkon përkushtim këtu.
Në Vlorë, për shkak të rikonstruksionit të xhamisë, falja u mbajt në Pallatin e Sportit, ndërsa në Elbasan, lutjet u drejtuan në sheshin “Gensher”, ku u përmendën me lot në sy vuajtjet në Gaza dhe u kërkua ndalim i dhunës dhe përhapje e paqes. Në Korçë, qytetarët u mblodhën në xhaminë historike “Iljaz Bej Mirahori” dhe në Berat, pedonalja “Republika” u mbush me njerëz të buzëqeshur që falnin dhe uronin për begati.
Në Fier dhe Lushnjë, drejtuesit fetarë përcollën mesazhe për mëshirë, duke kujtuar rëndësinë e mbështetjes ndaj jetimëve, të varfërve dhe njerëzve në nevojë. Në Pukë, Sarandë, Kukës dhe Fushë Krujë, besimtarët përcollën të njëjtin frymë solidariteti, duke e kthyer ditën në një çast reflektimi dhe afërsie shpirtërore.
Një nga simbolet më të rëndësishme të kësaj feste mbetet kurbani – therja e një kafshe, zakonisht dele apo viç, si akt besimi dhe përkushtimi. Ky rit lidhet me historinë e profetit Ibrahim, i cili ishte gati të sakrifikonte të birin për hir të Zotit. Mishi ndahet në tre pjesë: një për familjen, një për të afërmit dhe një për të varfrit, duke shërbyer si akt konkret i ndihmës dhe drejtësisë sociale.
Edhe këtë vit, dita e shenjtë u kremtua në frymën e vërtetë të fesë islame: falje, mëshirë dhe ndihmë ndaj tjetrit. Përveç aspektit fetar, festa u kthye në një ngjarje shoqërore të gëzueshme, ku njerëzit ndanë ushqim, përqafime dhe urime. Familjet shqiptare, pavarësisht vendndodhjes apo statusit ekonomik, e përjetuan si një moment bashkimi dhe mirëkuptimi.
Kurban Bajrami nuk është vetëm një ngjarje fetare, por edhe një thirrje për vlera njerëzore që kapërcejnë përkatësinë. Kjo festë shërben si kujtesë se në një botë plot ndasi, aktet e thjeshta të dashurisë dhe ndihmës janë mjetet më të fuqishme për të sjellë paqe.