Viti 1962 shënoi një pikë kthese në historinë e muzikës shqiptare me organizimin e Festivalit të Parë të Këngës në Radio-Televizionin Shqiptar. Ky aktivitet, i njohur më vonë si Festivali i RTSH-së, jo vetëm që përfaqësoi një ngjarje të rëndësishme artistike, por edhe shënoi lindjen e muzikës moderne shqiptare të stilit urban dhe skenik. Për herë të parë, kënga shqiptare u ngrit në një platformë zyrtare, ku krijimi muzikor trajtohej me seriozitetin e artit kombëtar.
Festivali u organizua në ambientet e Radio Tiranës, në një kohë kur vendi kishte hyrë në një etapë të re të ndërtimit socialist, ku kultura konsiderohej një armë e rëndësishme edukimi. Kënga, si formë artistike e fuqishme dhe masive, u pa si mjet për të përcjellë mesazhe ideologjike, por gjithashtu edhe për të shprehur emocionet, ëndrrat dhe ritmet e reja të një shoqërie në transformim. Ky edicion i parë solli në skenë jo vetëm këngë me përmbajtje patriotike e sociale, por edhe motive lirike dhe melodira të frymëzuara nga muzika e kohës.
Një nga elementët më dallues të këtij festivali ishte vendosja e një standardi të ri për përpunimin e këngës shqipe. Kompozitorët filluan të krijonin me një frymë më moderne, duke eksperimentuar me harmoni më të avancuara dhe duke sjellë në skenë struktura të ndikuara nga muzika klasike dhe ajo e lehtë perëndimore. Instrumentacioni u pasurua me përdorimin e orkestrës së plotë dhe aranzhimeve të mirëstrukturuara, ndërsa interpretuesit nisën të trajnoheshin për të dhënë performanca të plota dhe skenike.
Kjo ngjarje e re kulturore krijoi një jehonë të madhe në shoqëri. Emrat e këngëtarëve si Vaçe Zela, Tonin Tërshana dhe Fitnete Rexha do të bëheshin shumë shpejt të dashur për publikun, duke shënuar edhe lindjen e figurës së “artistit të muzikës së lehtë” në Shqipëri. Repertori i këngëve të këtij festivali filloi të transmetohej gjerësisht në Radio Tirana dhe u përfshi në jetën e përditshme të shqiptarëve, duke ndikuar në formimin e një shijeje të re muzikore.
Përmes Festivalit të RTSH, muzika moderne shqiptare nisi të ndërtojë identitetin e vet të veçantë, larg imitimit të modeleve të huaja, por gjithashtu e hapur ndaj ndikimeve bashkëkohore. Ai shërbeu si laborator artistik ku bashkëpunonin kompozitorë, tekstshkrues, dirigjentë dhe këngëtarë për të sjellë këngë që pasqyronin shpirtin e kohës dhe nevojën për një gjuhë të re muzikore.
Edicionet pasuese e kthyen këtë festival në institucionin më të rëndësishëm të muzikës së lehtë shqiptare, me ndikim të madh në kulturën kombëtare. Që nga edicioni i parë i vitit 1962, Festivali i Këngës në RTSH mbeti për dekada burim i krijimtarisë moderne muzikore dhe arenë ku nisën karrierat më të mëdha të muzikës shqiptare.