Çdo trup që ndodhet në sipërfaqen e Tokës përjeton një tërheqje të vazhdueshme drejt qendrës së saj. Ky veprim ndodh në mënyrë të natyrshme dhe është përgjegjës për shumë dukuri që njeriu i përjeton çdo ditë. Që nga rënia e një objekti nga një lartësi, deri te ndjesia e peshës që kemi kur qëndrojmë në këmbë, gjithçka lidhet me këtë tërheqje që planeti ynë ushtron mbi të gjitha masat.
Në termat shkencorë, kjo tërheqje është rezultat i ndërveprimit mes masës së Tokës dhe masës së trupave që ndodhen mbi të. Madhësia që mat këtë veprim quhet forcë dhe përshkruhet nga formula F = m × g, ku m është masa e trupit, ndërsa g është përshpejtimi gravitacional, që në sipërfaqen e Tokës ka një vlerë mesatare prej 9.8 m/s².
Ndërsa masa e një objekti mbetet gjithmonë e njëjtë, pesha e tij mund të ndryshojë në varësi të vendndodhjes. Për shembull, një objekt që në Tokë peshon 60 kg, në Hënë do të peshonte shumë më pak për shkak të një tërheqjeje më të dobët. Kjo ndodh sepse Hëna ka një masë më të vogël, ndaj dhe tërheq më pak mbi trupat që ndodhen në sipërfaqen e saj.
Termi forca e rëndesës përdoret për të përshkruar këtë tërheqje që ndikon në peshojën e trupave. Ajo është gjithmonë e drejtuar pingul me sipërfaqen e tokës dhe është e njëjtë për të gjitha trupat, pavarësisht masës. Por efekti që ka në trupin e njeriut apo në objekte të ndryshme është i ndryshëm, pasi ai varet nga sasia e masës mbi të cilën vepron.
Kjo forcë është përgjegjëse për shumë procese natyrore. Ajo e mban atmosferën të ngjitur pas planetit, ujërat në det dhe lumenj të përqendruar në sipërfaqe, madje edhe strukturën e Tokës në tërësi. Nëse ajo nuk do të ekzistonte, çdo objekt do të ishte i lirë të lëvizte në mënyrë të çrregullt, pa orientim apo drejtim të caktuar.
Në astronomi, tërheqja gravitacionale luan rol themelor. Është pikërisht ajo që i mban planetët në orbitë rreth Diellit, që lidh Hënën me Tokën dhe që krijon lëvizjen e baticave e zbaticave në oqeane. Përtej sistemit tonë diellor, graviteti ndikon në formimin e galaktikave dhe të vrimave të zeza.
Në jetën praktike, forca e rëndesës merret gjithmonë parasysh në ndërtim, arkitekturë dhe inxhinieri. Objektet duhet të projektohen në mënyrë që të përballojnë këtë tërheqje, përndryshe mund të rrezikojnë qëndrueshmërinë. Po ashtu, në sport, çdo lëvizje e trupit ndikohet nga ky veprim i pandërprerë, qoftë në kërcime, në rënie apo në qëndrueshmëri.
Kjo dukuri shpjegon gjithashtu edhe pse një objekt që lëshohet nga një lartësi bie në tokë gjithmonë me një përshpejtim konstant. Eksperimentet klasike të Galileo Galileit në kullën e Pizës dhe më vonë, përshkrimet e detajuara të Newton-it, ndihmuan në përcaktimin e rregullave që e përshkruajnë këtë fenomen.