Gezim Kame ka lindur më 7 nëntor 1947 në Tiranë. Rrënjët e tij janë nga qyteti i Përmetit, por fëmijërinë dhe vitet e para të jetës i kaloi mes kryeqytetit dhe Gjirokastrës. Që në moshë të re ai shfaqi prirje të forta artistike dhe ndjeshmëri ndaj teatrit, gjë që më pas e çoi në ndjekjen e studimeve në Institutin e Lartë të Arteve për regji. Pas diplomimit, u angazhua si pedagog në të njëjtin institucion dhe kontribuoi në formimin e shumë brezave të rinj aktorësh dhe regjisorësh shqiptarë.
Në vitin 1972 u paraqit për herë të parë në ekran si aktor, duke debutuar me rolin e tij në filmin “Ndërgjegja”. Më pas ai do të vazhdonte të interpretonte në një sërë produksionesh filmike, ndër to spikatin rolet në “Koncert në vitin 1936”, “Nxënësit e klasës sime”, “Vrasje në gjueti” dhe “Binaret”. Ai njihet për mënyrën e veçantë të të sjellurit të karaktereve, duke shfrytëzuar nuanca të thella psikologjike dhe emocionale, por edhe për elegancën e natyrshme që përcillte në ekran.
Pavarësisht sukseseve në film, përmasat e plota të personalitetit të tij artistik u shfaqën në skenën e teatrit. Pas një serie rolesh të rëndësishme si aktor, ai e kaloi vëmendjen në regji, ku do të gjente një dimension të ri të shprehjes krijuese. Në vitet ’90 u bë pjesë e strukturave drejtuese të Teatrit Kombëtar dhe në vitin 1997 mori drejtimin e tij. Nën menaxhimin e tij, institucioni njohu një periudhë rigjallërimi ku përfshiheshin si autorë klasikë shqiptarë ashtu edhe drama moderne perëndimore.
Si regjisor, ai ka firmosur një sërë shfaqjesh dhe filmash që kanë lënë gjurmë në skenën shqiptare. Disa nga projektet e njohura të tij janë “Ishulli i çmendur”, “Një varr për majorin e mbretit”, “Gomone”, “Pjata e drunjtë” dhe “Të gjithë me huqe”. Vepra të cilat e karakterizojnë për nga ironia, përballja me realitetin dhe përdorimi i absurdës si mënyrë për të reflektuar realitetin shqiptar në tranzicion. Në punën e tij shfaqet gjithmonë një respekt i thellë për tekstin dhe një kujdes i madh për estetikën skenike.
Përveç krijimtarisë, ai ka pasur edhe një rol të rëndësishëm si edukator dhe mentor. Breza të tërë artistësh kanë kaluar nëpërmjet dorës së tij, si në universitet ashtu edhe në praktikën e përditshme teatrale. Një nga cilësitë më të dallueshme të tij është mënyra e drejtë dhe e qartë e komunikimit me aktorët, por edhe kërkesa për profesionalizëm të lartë. Në botën e artit shqiptar, ai është konsideruar një ndër figurat që kanë ruajtur ekuilibrin midis artit tradicional dhe prirjeve të reja.
Gjatë viteve të fundit, ai ka qenë i pranishëm në shfaqje të ndryshme dhe rikthimi i tij në skenë ka qenë gjithmonë i pritur. Me projektin “Biznesmeni” ai dëshmoi sërish se ruan vitalitetin artistik dhe qëndrimin kritik ndaj fenomeneve sociale. Shfaqjet e tij nuk kanë synuar vetëm argëtimin, por gjithmonë kanë përçuar mesazhe të forta për shoqërinë dhe sistemin, shpesh përmes satirës apo groteskut.
Gezim Kame është gjithashtu një nga figurat më të vlerësuara për përkushtimin e tij ndaj artit dhe integritetin profesional. Ai nuk ka kërkuar kurrë protagonizëm jashtë skenës, por ka preferuar të flasë përmes punës së tij. Jeta e tij personale është e lidhur ngushtë me botën artistike, por gjithmonë është ruajtur me dinjitet dhe diskrecion. Bashkëshortja e tij dhe fëmijët kanë qenë pjesë e mbështetjes së palëkundur që i ka mundësuar të ruajë qetësinë dhe përqendrimin në krijimtari.
Kontributi i tij në kulturën shqiptare është shumëplanësh. Si regjisor, ai ka ndihmuar në zhvillimin dhe modernizimin e teatrit. Si aktor, ka sjellë në ekran figura që mbahen mend për interpretimin e sinqertë dhe të thellë. Si pedagog, ka ndërtuar ura midis brezave dhe ka ruajtur standardet profesionale në një kohë ndryshimesh të mëdha. Ai përfaqëson një nga ato figura që e ka ndërtuar karrierën me punë të palodhur, pa kompromise, dhe me dashuri të vërtetë për artin.
Gezim Kame është një emër që ka lënë gjurmë të pashlyeshme në artin shqiptar dhe vazhdon të jetë një pikë referimi për teatrin, filmin dhe edukimin artistik në vend. Me një karrierë që përfshin dekada dhe me një trashëgimi të pasur krijuese, ai vazhdon të frymëzojë dhe të motivojë jo vetëm artistët, por edhe publikun që e ka ndjekur me përkushtim ndër vite.