Ilir Bezhani lindi më 10 maj 1952 në Tiranë. Që në fëmijëri kishte një prirje të veçantë për artin dhe skenën, ndonëse fillimisht u arsimua në një teknikum ndërtimi. Pas kryerjes së shërbimit ushtarak, vendosi të ndjekë pasionin e tij të vërtetë dhe u regjistrua në degën e artit skenik në Institutin e Lartë të Arteve, ku u diplomua në vitin 1976. Menjëherë pas diplomimit nisi punë si aktor në Teatrin “Bylis” të Fierit, ku debutoi me rolin e Rushkës në komedinë “Shoku Nikifor”, duke tërhequr vëmendjen e publikut për interpretimin e tij natyral dhe të sinqertë.
Pas disa vitesh të suksesshme në Fier, ai u transferua në Teatrin Kombëtar në vitin 1982, duke u bërë pjesë e trupës më prestigjioze në vend. Aty u shfaq në një sërë rolesh të rëndësishme, përfshirë “Pallati 176”, ku luajti rolin e inxhinierit Sandri, dhe drama të tjera të njohura që mbetën gjatë në kujtesën e publikut. Me kalimin e viteve, përveç aktrimit, ai nisi të shkruajë edhe komedi e drama me tematikë shoqërore. “Zoti godet me putër”, “Mashtruesit”, “Kush ma martoi vajzën” dhe “Porta e përrallave” ishin disa nga veprat që trajtonin me humor dhe satirë realitetin e tranzicionit shqiptar, duke dhënë mesazhe të forta për shoqërinë e kohës.
Karriera e tij u zgjerua edhe në kinematografi. Debutoi në vitin 1984 me filmin “Fushë e blertë, fushë e kuqe”, më pas u shfaq në “Dy herë mat”, “Pallati 176”, “Zemra e nënës”, “Bolero” dhe “Nata”, duke dëshmuar se ishte një aktor i gjithanshëm që mund të përshtatej në role komike, por edhe dramatike. Në ekran solli figura të thjeshta, njerëzore dhe të dashura për publikun, duke krijuar një lidhje të natyrshme me shikuesit.
Ai është i njohur edhe për suksesin jashtë vendit. Disa prej veprave të tij janë përkthyer dhe shfaqur në skena ndërkombëtare, veçanërisht në Francë, ku drama “Mashtruesit” u vlerësua në Paris. Pjesët e tij teatrale u shfaqën në festivale ndërkombëtare dhe morën çmime për mënyrën sesi trajtonin me finesë humorin dhe kritikën shoqërore. Kjo e bëri të njihej si një dramaturg me vizion modern, që kombinonte traditën shqiptare me ndikime bashkëkohore europiane.
Ilir Bezhani është gjithashtu një shembull i artistit që nuk u ndal vetëm në aktrim, por u angazhua edhe në edukimin e brezave të rinj dhe në promovimin e kulturës. Ai vazhdoi të shkruajë dhe të krijojë edhe në vitet e fundit, duke sjellë në skenë tema që flasin për realitetin shqiptar me një qasje të re. Përmes humorit, por edhe reflektimit të thellë, ai arriti të japë mesazhe të qarta dhe të ngrejë pyetje për shoqërinë.
Me një karrierë mbi katër dekada në teatër dhe film, ai mbetet një nga figurat më të dashura të artit shqiptar. Nga skena e vogël e Fierit deri tek Teatri Kombëtar, nga rolet e thjeshta deri tek dramat e vlerësuara jashtë vendit, ai ka lënë gjurmë të forta në historinë e kulturës sonë. Ilir Bezhani është një emër që përfaqëson pasionin për artin, përkushtimin ndaj publikut dhe përpjekjen e vazhdueshme për ta ngritur teatrin dhe kinemanë shqiptare në nivele më të larta.