Në vitin 1957, Shqipëria bëri një hap të rëndësishëm drejt zhvillimit të jetës kulturore dhe muzikore me themelimin e Orkestrës Simfonike të Radio-Televizionit Shqiptar. Ky formacion muzikor shënoi një etapë të re në përpjekjet për profesionalizimin e muzikës klasike në vend dhe për afirmimin e saj si pjesë përbërëse e identitetit kulturor kombëtar.
Orkestra u krijua në kuadër të strukturave të Radio Tiranës, që në atë kohë po zgjerohej dhe po shndërrohej në një qendër të rëndësishme të transmetimit dhe prodhimit të përmbajtjeve kulturore. Qëllimi kryesor i formimit të saj ishte krijimi i një institucioni të qëndrueshëm artistik që të ofronte interpretime të nivelit të lartë të repertorit klasik evropian, por edhe të muzikës shqiptare të përpunuar dhe asaj të sapokrijuar nga kompozitorët vendas.
Formacioni i parë i orkestrës përbëhej nga muzikantë të rinj shqiptarë, shumica e të cilëve kishin kryer studimet në konservatorët e Bashkimit Sovjetik dhe vendeve të tjera të Lindjes. Ata sollën me vete një nivel të lartë profesional, një ndjeshmëri të rafinuar muzikore dhe një frymë të re që do të ndikonte në përparimin e muzikës serioze në Shqipëri. Dirigjentët e parë të orkestrës luajtën një rol të rëndësishëm në ndërtimin e një tradite interpretative, duke u përpjekur të formojnë një identitet të veçantë orkestral.
Që nga vitet e para, Orkestra Simfonike e RTSH filloi të interpretojë vepra të kompozitorëve të njohur ndërkombëtarë si Beethoven, Mozart, Tchaikovsky, por në të njëjtën kohë i kushtoi vëmendje edhe krijimtarisë shqiptare. Në këtë drejtim, orkestra u bë promotore e përhapjes së muzikës së kompozitorëve shqiptarë si Çesk Zadeja, Tish Daija, Pjetër Gaci, Tonin Harapi dhe të tjerë. Shumë prej veprave të tyre u interpretuan për herë të parë nga kjo orkestër dhe u regjistruan për transmetim në valët e Radios Shqiptare.
Një nga veçoritë që e karakterizoi këtë orkestër ishte lidhja e ngushtë me publikun përmes radios dhe më vonë televizionit. Transmetimet e drejtpërdrejta apo të regjistruara bënin të mundur që muzika simfonike të hynte në çdo shtëpi shqiptare, duke e bërë atë të prekshme për një audiencë të gjerë që përndryshe nuk do të kishte mundësi të merrte pjesë në koncerte të këtij niveli. Kjo ndikoi në ngritjen e nivelit të kulturës muzikore në vend dhe në edukimin e brezave të rinj me vlera të artit të mirëfilltë.
Gjatë dekadave, Orkestra Simfonike e RTSH u kthye në një institucion referues për cilësinë e interpretimit në Shqipëri. Ajo bashkëpunoi me emra të mëdhenj të skenës shqiptare dhe ndërkombëtare, mori pjesë në koncerte solemne dhe festivale, dhe ndihmoi në përgatitjen e brezave të rinj muzikantësh që më vonë do të udhëhiqnin jetën muzikore të vendit.
Themelimi i saj më 1957 përfaqëson një nga momentet më të rëndësishme në historinë e muzikës së kultivuar shqiptare – një hap i guximshëm drejt profesionalizmit artistik në një kohë kur Shqipëria sapo kishte nisur të ndërtonte institucionet e saj kulturore moderne.